یزد .تفت.دهستان خوش آب وهوای سخوید

خشم:

تا میتوانی خشمگین مشو،هر گاه خشم گرفتی لختی در قدرت کردگار اندیشه کن

ستایش:

هر گاه از تو ستایش شود بگو خدایا مرا بهتر ا زآنچه درباره ام گمان دارد قرار ده و آنچه را که درباره ای من هست و نمی دانند بیامرز و ببخش . مرا مسئول آنچه میگویند قرار ده.

خیر :

مگر خدا نیکی و خیر برای بنده اراده نماید ،نفس ،او را پند دهندش قرار دهد.

دشمن :

سخترین دشمن تو در میان دو پهلویت قرار گرفته و آن نفس اماره به بدی است.

مومن:

مومن کسی است که صبح و شامی برایش نمی گذرد مگر این که بر خویش گمان خطا میبرد.

ستیزه:

هر چند حق با تو باشد ،از ستیز کردن پرهیز کن.

پرهیزگار :

پرهیزگار ترین مردم کس است که حرف را بزند اگر چه به سود و زیان خودش باشد.

ازدواج :

ازدواج کنید تا روزی شما بیشتر گردد.

گناه:

بپرهیز از ارتکاب به گناه که خوبی ها را از بین میبرد.

تملق:

بروی متملقان خاک بپاشید.

نفس :

دلاور ترین مردم کسی است که بر هوای نفس خود چیره شود.

مالک وجود :

نبرد کنید با خواهش های نفس تا مالک بر وجود خویش شوید .

رنجور :

دو کس همیشه بیمارند ،تندرستی که بپرهیزد و رنجوریکه از پرهیز کردن رو گرداند.

گناه :

بکوشید و سعی نمایید که بندگی کنید و هم چنان که از کار کردن ناتوان شدید از گناه کردن خودداری نمایید.

عیادت و مهمانی :

کسیکه دعوت کرد شما را به مهمانی اجابت کنید و بیمار را عیادت نمایید .

عیوب:

خوشا به حال کسی که عیب خود را می بیند و به عیب دیگران نمی نگرد .

حکومت :

هر ملتی شایستگی همان حکومتی را دارد که برآنها حکومت میکند.

برادر ی: